Gökkuşağı Ormanı
Bir zamanlar, yeşilin en güzel tonlarıyla dolu, Gökkuşağı Ormanı adında bir orman varmış. Bu ormanda yaşayan hayvanlar, her sabah güneşin doğuşuyla birlikte neşeyle uyanır, gün boyunca oyun oynar ve akşam olunca göz kamaştıran yıldızlarla dolu gökyüzünü seyrederlermiş. Ormanın ortasında ise dev bir çam ağacı varmış ve bu ağacın ardında, rüya gibi bir gölet yer alıyormuş.
Hayvanlar bu gölette yüzmeyi ve suyun serinliğinde oynamayı çok severlermiş. Ancak göletin suyu, yalnızca en iyi niyetli hayvanların dilediği zamana kadar berrak kalırmış. Yani ormantaki herkes, nazik ve dostça davranmak zorundaymış. Aksi takdirde, göletin suyu bulanır ve hayvanlar bir daha orada yüzemezmiş.
Hayvanların en cesuru, minik bir tavşan olan Piko imiş. Piko, diğer hayvanların en çok sevdikleri arkadaşlarından biriymiş. Neşesiyle etrafını sararken, her zaman yeni maceralar arayışı içindeymiş. Bir gün, göletin kenarında oturan kuş arkadaşları, ona harika bir haber vermişler.
Gökkuşağı Rüzgarı
"Duymadın mı Piko?" demişler kuşlar. "Gökkuşağı Ormanı'nın en uzak köşesinde, Gökkuşağı Rüzgarı esmeye başladı! Eğer o rüzgarı yakalarsan, dilediğin her şey gerçek olur!"
Piko’nun gözleri parlamış. "Gerçekten mi? Hemen gitmeliyim!" demiş ve hemen yola koyulmuş. Diğer hayvanlar da onu desteklemek için peşine takılmışlar. Rüzgarı bulmak için macera dolu bir yolculuğa çıkacaklarmış. Kısa sürede ormanın derinliklerine doğru ilerlemişler.
Ormanın çeşitli renk tonları arasında ilerlerken, ağaçların arasından güzel çiçekler geçerek, nehir kenarındaki taşların üstünde hoplaya zıplaya gitmişler. Piko’nun cesareti ve arkadaşlarının desteğiyle eğlenceli bir yolculuk yaptılar. Ancak yolculuğun neler getireceğini bilmiyorlardı. Birden, karşılarına büyük ve karanlık bir mağara çıkmış. Mağaradan gelen hafif bir hırıltı, Piko’nun tüylerini diken diken etmiş.
Cesaretle mağaraya yaklaşan Piko, içeride bir ayı olduğunu görmüş. Dışarıda dostça gülümseyen hayvanlar, bu koca ve hırçın ayının korkunç görünümüne kapılmaktan çekinmişler. Ama Piko, arkadaşlarına cesaret vermek için:
"Merhaba, ben Piko! Biz Gökkuşağı Rüzgarı’nı bulmaya geldik!" demiş.
Korkusuz tavşanın cesareti, ayının dikkatini çekmiş. Ancak ayı, yorgun ve bitkin görünüyormuş. "Gökkuşağı Rüzgarı mı? O benim yaşadığım yerin çok uzağında, ama ben burada hiç mutlu değilim," demiş hüzünle.
Dostluğun Gücü
Piko ve arkadaşları, ayının yüzündeki üzüntüyü görünce çok üzülmüşler. Piko, "Belki de biraz arkadaşlık ve neşe ile seni mutlu edebiliriz!" demiş. Ayı, gülümsemeye başlamış ama hâlâ endişeli görünüyormuş.
Piko, hemen diğer hayvanların da yardım etmesini istemiş. "Hadi arkadaşlar, ayıya şarkı söyleyelim!" demiş. Kuşlar şarkı söylerken, sincaplar neşeyle zıplıyor, tavşanlar etrafta koşup oynuyorlarmış. Ayı önce çekingen davranmış ama sonrasında gülümsemeye başlamış. Piko'nun cesareti ve arkadaşlarının dostlukları, ayının yüreğini ısıtmış.
Bir süre sonra, ayı, "Sizler gerçekten çok güzel bir arkadaşsınız. Eğer bunu yapıyorsanız, neden ben de sizinle gelmeyeyim? Gökkuşağı Rüzgarı’nı bulmayı çok isterim!" demiş.
Bütün hayvanlar, ayının bu sıcak karşılamasından çok mutlu olmuşlar. Şimdi, hepsi birlikte Gökkuşağı Rüzgarı’nı bulmak için daha da güçlenmişlerdi. Yola devam ederken, Piko, bu maceranın sadece rüzgarı bulmak değil, aynı zamanda yeni dostlar edinmek olduğunu anlamıştı.
Rüzgarın Peşinde
Gökkuşağı Ormanı'nın en uzak köşelerine doğru ilerlerken, Piko ve arkadaşları, zıt yönlerden gelen hışırtıları duyuyorlarmış. Bir anda hava birden soğumuş ve bir fırtına çıkmış. Rüzgar, ormanın dallarını savururken, hayvanlar kendilerini korumak için birlikte durdular.
Piko, "Birbirimize sıkı sıkı sarılalım! Böylece daha güçlü oluruz!" demiş. Tüm hayvanlar bir araya gelerek dairesel bir şekilde sarmışlar. Rüzgar ne kadar güçlü olursa olsun, dostlukları daha güçlü imiş. Fırtına dindikten sonra, sonunda bir gökyüzü rengi belirmiş.
Bir an için gökyüzü, rengarenk bir gökkuşağına dönüşmüş! "İşte Gökkuşağı Rüzgarı!" diye bağırmış Piko. Hayvanlar, gökkuşağının altında dans etmiş, o anı kutlayarak şarkılar söylemişler. Gökkuşağının renkleri, onların dostluklarını simgeliyormuş; herkesin birlikte başardığı bir şeyi temsil ediyormuş.
Gece için sakin masallar dinlemek üzere, hayvanlar gökyüzünün altında bir araya gelerek hikayelerini paylaşmışlar. Gökyüzündeki yıldızlar, onların dostluklarını izleyerek parlamış. Piko, arkadaşlarına dönerek, "Her zaman birlikte olmalıyız. Çünkü dostluk, en güçlü rüzgârı bile durdurabilir," demiş.
Ve böylece, Gökkuşağı Ormanı’nın hayvanları, yeni arkadaşları ayıyla birlikte, beraberce birçok macera yaşamışlar. Her gece, dostluklarıyla dolu masallar anlatmaya devam etmişler. Gökkuşağının altında buldukları sevgi ve dostluk, asla kaybolmamış, ormanın en güzel hatırası olarak kalmış.
Ve herkes, geceleri uyumadan önce birbirlerine güzel masallar anlatmayı hiç bırakmamış.
