Bir Zamanlar Uzak Bir Galakside
Bir zamanlar, uzayın derinliklerinde, parlayan yıldızların altında bir gezegen vardı. Bu gezegenin adı Ziyara’ydı. Ziyara, rengarenk bitkileri ve dost canlısı hayvanlarıyla ünlüydü. Ancak bu gezegende en çok merak edilen şey, gökyüzünde süzülen parlak bir roket masalıydı. Herkes bu roketin nereden geldiğini ve nereye gittiğini merak ederdi.
Ziyara, çocukların hayal gücünü besleyen bir yerdi. Her akşam, küçük çocuklar, gökyüzüne bakarak roketin peşinden hayaller kurar, o parlayan ışığın peşinde maceralara çıkmayı hayal ederlerdi. İçlerinden en çok hayalperest olanı, minik Tuni'ydi. Tuni, heyecanla penceresinin önüne oturur, gökyüzünde roketi izlerken derin derin düşünmeye başlardı.
Roketin Gizemi
Bir gün, Tuni, arkadaşlarıyla birlikte dışarıda oyun oynarken, birden gökyüzünde yoğun bir ışık belirdi. Işık, Ziyara'nın en yüksek tepesinde, büyük bir dağın zirvesinde durarak parlamaya başladı. Tuni’nin merakı, içini kemiren bir ateş gibi yanmaya başladı. Arkadaşlarına, “Hadi, o ışığa gidelim!” dedi. Arkadaşları biraz tereddütlüydü, ama Tuni’nin heyecanı onlara da bulaştı.
Çocuklar, zıp zıp zıplayarak dağ yoluna doğru koştular. Dağın zirvesine ulaştıklarında, karşılarına devasa bir roket çıktı. Tuni’nin gözleri parladı. Roketin etrafında birçok renkli ışıklar dans ediyordu. Tuni, “Belki bu roket bize bir macera getirir!” dedi, ve cesaretle roketin kapısına yaklaştı. Kapıyı açtıklarında, içerde rengarenk bir uzay ortamı buldular. İçeriye adım attıklarında, roketin kapısı hızla kapandı ve ışıklar parlamaya başladı.
Uzayın Harikalıkları
Çocuklar, birden uzaya doğru fırladılar. Roketin içi, onların sevimli gülüşleriyle doldu. Tuni, “Burası çok güzel!” diye bağırdı. Roketin kontrol panelinde birçok düğme vardı. Bir düğmeye basınca, etraflarındaki yıldızlar dans etmeye başladı. Diğer bir düğmeye basınca, roket hızla bir meteor yağmurunun içinden geçerek ilerledi.
Tuni ve arkadaşları, uzayda dolaşırken, birçok gezegen keşfetmeye başladılar. İlk olarak, balonlar gibi havada süzülen balıklarla dolu bir gezegen buldular. Balıklar, onlara “Hoş geldiniz!” diyerek etrafa neşeyle zıplayarak selam verdiler. Tuni, sıradışı bu balıklarla oynadı ve onlarla birlikte yüzdü. Arkadaşları da hemen katıldı. Uzayın her köşesi, yeni dostluklarla dolup taşıyordu.
Daha sonra, devasa bir bulut gezegenine rastladılar. Bu gezegende, çocuklar rengarenk bulutlara tırmandılar. Bulutlar, çocukları yumuşak bir şekilde yukarıya doğru kaldırıyor, kahkahalar atmalarına neden oluyordu. Tuni, “Bu çok eğlenceli! Bulutların üzerine zıplayalım!” diye bağırdı. Arkadaşları da hemen onun yanına gelerek bulutların üzerinde zıplamaya başladılar.
Yeni Arkadaşlar
Tuni, uzayda geçirdikleri zamanı çok sevmişti. Ama bir şey eksikti. “Keşke buradaki arkadaşlarımızla birlikte olsaydık!” dedi. O anda, birden elinde bir sihirli değnek olan parıldayan bir ışık belirdi. Işık, “Merhaba Tuni!” diye selamladı. “Ben Uzay Perisi Zila. Sizinle birlikte olmak isteyen birçok dostunuz var, ama önce onları çağırmalısınız!”
Tuni, sevinçle “Ne yapmalıyız?” diye sordu. Zila, “Eğer kalbinizle bir dilek tutarsanız, istediğiniz arkadaşlarınız buraya gelir.” dedi. Tuni, gözlerini kapadı ve en yakın arkadaşlarını düşündü. Kalbinden tüm arkadaşları için bir dilek tuttu. Bir an sonra, parlayan bir ışık hüzmesi, onun arkadaşlarını roketin yanına getirdi.
Arkadaşları, Tuni’yi görünce çok mutlu oldular. Hepsi bir arada, uzayda yeni arkadaşlarla tanışmanın tadını çıkardılar. Her gezegende eğlenceli oyunlar oynadılar, yeni dostluklar kurdular. Zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorlardı.
Eve Dönüş
Sonunda, uzay maceralarının sona geldiğine karar verdiler. Ancak roketin kapısı açık kalmış ve uzay perisi Zila yanlarına gelmişti. “Zamanı geldi, ama bu anı asla unutmayacaksınız. Her zaman kalbinizde taşıyabilirsiniz.” dedi. Çocuklar, Zila’ya ve uzaydaki dostlarına veda etti.
Roket, yıldızların arasında yavaşça aşağı inerek Ziyara gezegenine geri döndü. Tuni ve arkadaşları, neşeyle gülerken, roketin kapısı açıldığında Ziyara’nın tanıdık manzaralarıyla karşılaştılar. Ancak içlerinde hissettikleri mutluluk ve macera duygusu asla kaybolmamıştı.
O günden sonra, her akşam gökyüzüne bakarak roket masalını hatırladılar. Tuni, “Bir gün tekrar gidebiliriz!” dedi. Arkadaşları da onunla birlikte gülümseyerek yıldızlara bakmaya devam ettiler.
Ve böylece, Tuni ve arkadaşları, uzayın derinliklerindeki dostlukları her zaman unutmadılar. Ziyara’da, hayal gücü ile dolu yeni masallar, yeni maceralar ve yeni hayallerle dolup taşmaya devam etti.
