Geniş bir savanın ortasında, altın otların arasında Kral Aslan yaşarmış. Gür sesiyle herkes ona saygı duyarmış; ama bazen aslan öyle gürler, öyle hızlı yürürmüş ki, küçük hayvanlar korkup saklanırmış. Bir gün, aslan su içmek için göle yaklaştığında, su kenarında titreyen minik bir serçe görmüş. — Neden titriyorsun küçük dost? demiş aslan. Serçe ürkekçe kanatlarını toplamış….
Bir varmış bir yokmuş… Çok uzak diyarlarda, ağaçların göğe uzandığı, kuşların şarkılar söylediği, çiçeklerin gökkuşağı gibi rengarenk açtığı bir Büyük Orman varmış. Bu ormanda her türden hayvan yaşarmış: Aslanlar, tavşanlar, geyikler, kuşlar, kaplumbağalar, ayılar ve daha niceleri. Ormanın adı Dostluk Ormanıymış çünkü buradaki hayvanlar birbirleriyle kavga etmez, dostça yaşarlarmış. Ama bir gün bu huzurlu yaşamı…
Bir varmış, bir yokmuş. Sarı mı sarı, pofuduk mu pofuduk minicik bir civciv varmış. Adı Pıtırcık’mış.Pıtırcık henüz yeni yumurtadan çıkmış. Yumurtasından çıktığı sabah ilk defa gün ışığını görmüş.Gözlerini kırpıştırmış, sonra başını kaldırıp annesi tavuk Gıdık’a bakmış.“Cik cik!” demiş, gülümsemiş. Gıdık Ana, civcivinin uyanışına çok sevinmiş. “Günaydın Pıtırcık! Bugün senin hayatının ilk günü,” demiş.Pıtırcık ne demek…