Bir varmış, bir yokmuş. Sarı mı sarı, pofuduk mu pofuduk minicik bir civciv varmış. Adı Pıtırcık’mış.Pıtırcık henüz yeni yumurtadan çıkmış. Yumurtasından çıktığı sabah ilk defa gün ışığını görmüş.Gözlerini kırpıştırmış, sonra başını kaldırıp annesi tavuk Gıdık’a bakmış.“Cik cik!” demiş, gülümsemiş. Gıdık Ana, civcivinin uyanışına çok sevinmiş. “Günaydın Pıtırcık! Bugün senin hayatının ilk günü,” demiş.Pıtırcık ne demek…
Bir zamanlar, insanların uğramaya çekindiği, gizemli ama büyülü bir orman varmış. Bu ormanın adı Fısıldayan Ağaçlar Ormanıymış. Çünkü burada yaşayan ağaçlar, rüzgâr estiğinde sadece yapraklarını hışırdatmakla kalmaz, aynı zamanda fısıltılarla konuşurlarmış. Küçük bir köyde yaşayan Lina, meraklı ve cesur bir kızmış. Herkes ormana gitmekten korkarken, Lina geceleri penceresinden gelen ağaç fısıltılarını duyuyormuş. Bir gece, fısıltı…
Günlerden bir gün, Göknur adında küçük bir kız geceleri gökyüzüne bakmadan asla uyuyamazmış. Her akşam pencerenin önüne oturur, ayı izler, yıldızlarla konuşurmuş. Ama bir gece, o çok sevdiği ay ortadan kaybolmuş! Gökyüzü karanlıktı, yıldızlar bile sessizdi. Göknur şaşkınlıkla annesine koşmuş:“Anne! Ay yok… Ay kayboldu!”Annesi gülümsemiş:“Belki başka bir yere ışık vermeye gitmiştir,” demiş.Ama Göknur buna inanmamış….
Zeynep adında hayal gücü geniş bir kız, her gece pencereden yıldızlara bakıp “Acaba onların dünyası nasıl?” diye düşünürdü. Annesinin her gece anlattığı masallar onu uykuya daldırsa da, içinde bir keşfetme arzusu hiç bitmezdi. Bir gece, içinden sessizce dilekte bulundu: “Yıldızlı Sandalye, lütfen bu gece bana gel.” O anda odasının ortasında mor renkli, gümüş işlemeli bir…