Bir Zamanlar Renkli Orman
Bir varmış bir yokmuş, uzak diyarların birinde rengarenk ağaçlarla dolu muhteşem bir orman varmış. Bu ormanın adı Renkli Orman'mış. Ormanın sakinleri arasında sevimli hayvanlar, neşeli kuşlar ve çiçekler arasında saklambaç oynayan kelebekler bulunurmuş. Her biri kendi dünyasında mutlu bir hayat sürerken, birbirleriyle dostluklar kurarak geçinirler, mutlulukla yaşarlarmış.
Renkli Orman'da her sabah güneş doğarken, kuşların cıvıltıları ormanı sarar, hayvanlar birbirleriyle selamlaşır, çiçekler başlarını yukarı kaldırarak güne merhaba dermiş. Ancak bu güzel ormanın bir sırrı varmış: Ormanın derinliklerinde, Altın Elma Ağacı adındaki muazzam bir ağaç yetişirmiş. Bu ağaç, her yıl sadece bir kez, yalnızca en cesur ve iyi kalpli hayvanın alabileceği bir altın elma verirmiş.
I. Cesur Sincap
Bir gün, Renkli Orman'ın en cesur hayvanı olan Sincap Simay, Altın Elma Ağası'nın sırlarını öğrenmek için ormanın derinliklerine doğru büyük bir yolculuğa çıkmaya karar vermiş. Simay, diğer hayvanların "Çok küçük bir sincapsın, ormanın derinliklerine gitme!" dediklerini duymuş ama o, cesaretini toplayarak yola çıkmaya karar vermiş.
Yolda giderken Simay, pek çok macera yaşamış. Öncelikle, büyük bir nehrin kenarına gelmiş. Nehri geçmek için köprü bulamayan Simay, "Küçükken uzaktan bakarak aşabileceğim bir nehir!" demiş ve sıçrayarak suya düşmüş. Ama hemen ayaklarını çırparak tekrar yukarı çıkmayı başarmış. Soğuk su onu ürpertmiş ama kararlılığını asla kaybetmemiş. "Bunu yapabilirim," demiş kendi kendine.
Nehirden geçtikten sonra, karşısına kocaman bir kayalık çıkmış. Kayalığın zirvesine nasıl çıkacağını düşündüğünde, ormanın dostu Baykuş Efe'yi görmüş. Efe, “Simay, korkma! Kanatların olmasa bile, tüm engelleri aşabilirsin,” demiş. Simay bu cesaret verici sözlerle kayalığın tepesine tırmanmaya başlamış. Zorlanmış ama sonunda zirveye varmış.
II. Dostların Gücü
Yolda yürürken, Simay yalnız olmadığını fark etmiş. Yolda karşılaştığı pek çok dostu ona yardımcı olmak için yanına gelmiş. Sevimli Tavşan Tiki, onu her zaman motive eden bir dost olmuş. “Haydi Simay, ben de yanındayım!” demiş. Böylece ikisi birlikte yola devam etmiş.
Elde ettikleri dostluk sayesinde, zorlukları aşmaya başlamışlar. Birlikte tırmandıkları kayalıklar, geçtikleri derin ormanlar, hatta korkunç karanlık vadiler, hepsine daha kolay gelmiş. En sonunda Altın Elma Ağacı'nın bulunduğu yere varmışlar. Ağaç, muazzam ve parlak yapraklarıyla onlara bakıyormuş. Simay, biraz tereddüt etmiş ama dostlarını gördüğünde cesaret bulmuş.
Simay, “Bu elmayı almak istiyorum ama bunun için ne yapmalıyım?” diye sormuş. Ağaç, derin bir sesle, “Altın elmayı almak için sadece kalbinin saflığı yeter. Eğer gerçekten iyi niyetli ve cesursan, sana yol göstereceğim,” demiş.
III. Altın Elmayı Almak
Simay, bu sözlerden sonra derin bir nefes almış. Kalbinde, dostlarının yanında olmanın verdiği mutluluk ve cesaret ile ağaçtan altın elmayı almak için bir adım atmış. Ama elma, gövdesinin biraz daha yükseğinde, ulaşılması zor bir noktada asılı kalmış. Simay, yukarıya doğru zıpladığında, arkadaşlarının onu cesaretlendirmesiyle daha da güçlü bir şekilde zıplamış.
Yavaş yavaş ve temkinli adımlarla, o kadar yükseğe zıplamış ki, elmaya doğru uzanmış. Sonunda elmayı yakalamış! Kollarındaki ağırlığı hissettiğinde, dostlarıyla birlikte sevinç içinde dans etmeye başlamışlar. Altın elmanın parıltısı, ormanın her yanını aydınlatıyormuş.
Simay, elmayı erkenden almayı başardığı için çok mutlu olmuş ama o an anladığı şey, gerçek altın elmanın dostluk olduğunu ve zorlukları aşmanın yalnızca cesaretle değil, birlikte başarmaktan geçtiğini fark etmiş.
Renkli Orman'daki hayvanlar, Simay'ın cesaretini ve dostluğunu kutlamak için büyük bir parti düzenlemişler. Herkes bir araya gelmiş, mutluluğun tadını çıkarmış. Şarkılar söyleyip dans etmişler. O günden sonra, Renkli Orman'da dostluk, sevgi ve cesaretin önemini anlatan kısa fabl masalları daha sık anlatılmaya başlamış.
Ve Simay ile arkadaşları, hep birlikte yeni maceralara atılmayı, her engeli aşmayı, zorluklarla dolu yolculuklarına devam etmeyi, birlik ve beraberlik içinde geçiren bir ömür yaşayıp gitmeyi bilmişler.
İşte bu yüzden, ormanda hayvanlar, dostluk ve birlikte başarmanın ne kadar önemli olduğunu asla unutmamışlar. Renkli Orman, sadece renkleriyle değil, dostluklarıyla da parıldamış. Ve böylece masal da burada son bulmuş.
Gökkuşağının altında, dostlukların güç vererek hayat verdiği Renkli Orman, tüm hayvanların mutlu olduğu, huzurlu bir yer olmuş. Herkes birbirine destek olarak, sevgi dolu bir hayat sürmeye devam etmiş. Masal burada biter.
